انواع قالب های تزریق پلاستیک

مقدمه

انتخاب نادرست قالب تزریق پلاستیک می‌تواند به‌سادگی یک پروژه سودآور را به منبعی از هزینه‌های پنهان، دوباره‌کاری، افت کیفیت و حتی توقف تولید تبدیل کند. بسیاری از تولیدکنندگان و کارفرمایان تصور می‌کنند «قالب تزریق پلاستیک» یک مفهوم واحد است، در حالی که در عمل، انواع قالب‌های تزریق پلاستیک با ساختار، کاربرد و هزینه‌های کاملاً متفاوت وجود دارند که هرکدام برای شرایط خاصی طراحی شده‌اند.
نادیده گرفتن این تفاوت‌ها نه‌تنها باعث افزایش قیمت تمام‌شده قطعه می‌شود، بلکه می‌تواند عمر قالب، سرعت تولید و کیفیت نهایی محصول را به‌شدت تحت تأثیر قرار دهد.
در این مقاله قصد داریم به‌صورت جامع و فنی، انواع قالب‌های تزریق پلاستیک را معرفی کنیم، تفاوت‌های آن‌ها را از نظر طراحی، عملکرد و کاربرد بررسی نماییم و به شما کمک کنیم تا متناسب با تیراژ تولید، نوع قطعه و بودجه، بهترین انتخاب را داشته باشید. این راهنما، دیدی شفاف و عملی برای تصمیم‌گیری آگاهانه در اختیار شما قرار خواهد داد.

معرفی مفاهیم پایه و دسته‌بندی کلی قالب‌های تزریق پلاستیک

برای درک صحیح انواع قالب‌ تزریق پلاستیک، ابتدا باید با مفاهیم پایه‌ای این حوزه و منطق دسته‌بندی قالب‌ها آشنا شویم. قالب تزریق پلاستیک صرفاً یک ابزار فلزی برای شکل‌دهی مواد مذاب نیست؛ بلکه یک سیستم مهندسی‌شده شامل اجزای مکانیکی، حرارتی و کنترلی است که مستقیماً بر کیفیت قطعه، زمان سیکل، هزینه تولید و حتی سودآوری پروژه تأثیر می‌گذارد.

به‌طور کلی، قالب‌های تزریق پلاستیک را می‌توان بر اساس ساختار، نحوه عملکرد، تعداد حفره، سیستم راهگاهی و کاربرد صنعتی دسته‌بندی کرد. این تقسیم‌بندی به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا متناسب با نیاز خود، بهترین گزینه را انتخاب کنند.

قالب تزریق پلاستیک چیست؟

  • نیمه ثابت (Fixed Side) که به واحد تزریق متصل است
  • نیمه متحرک (Moving Side) که عمل باز و بسته شدن قالب و پران قطعه را انجام می‌دهد

طراحی قالب تزریق پلاستیک به‌گونه‌ای انجام می‌شود که عواملی مانند جریان مواد، خنک‌کاری، خروج هوا، جمع‌شدگی و تلرانس‌های ابعادی به‌صورت دقیق کنترل شوند.

معیارهای اصلی در دسته‌بندی قالب‌های تزریق پلاستیک

قالب تزریق پلاستیک مجموعه‌ای از قطعات فلزی دقیق است که درون دستگاه تزریق پلاستیک نصب می‌شود و مواد پلیمری مذاب پس از تزریق پلاستیک به داخل آن، شکل نهایی قطعه را به خود می‌گیرند. هر قالب معمولاً از دو نیمه اصلی تشکیل شده است:

قالب‌های تزریق پلاستیک از جنبه‌های مختلفی قابل دسته‌بندی هستند. مهم‌ترین این معیارها عبارت‌اند از:

۱. دسته‌بندی بر اساس تعداد حفره (Cavity)

  • قالب تک‌حفره‌ای
  • قالب چندحفره‌ای
  • قالب خانوادگی (Family Mold)

این نوع دسته‌بندی مستقیماً بر تیراژ تولید، هزینه قالب‌سازی و قیمت تزریق پلاستیک اثرگذار است.

۲. دسته‌بندی بر اساس سیستم راهگاهی

  • قالب با راهگاه سرد
  • قالب با راهگاه گرم (Hot Runner)

انتخاب سیستم راهگاهی نقش مهمی در کاهش ضایعات مواد، افزایش سرعت تولید و کیفیت سطح قطعه دارد.

۳. دسته‌بندی بر اساس ساختار صفحه‌بندی قالب

  • قالب دو صفحه‌ای
  • قالب سه صفحه‌ای

این نوع قالب‌ها بیشتر در پروژه‌هایی با نیازهای خاص راهگاه‌گذاری یا جداسازی قطعه استفاده می‌شوند.

۴. دسته‌بندی بر اساس نوع عملکرد

  • قالب پران‌دار ساده
  • قالب کشویی (Side Action)
  • قالب دارای مکانیزم لیفتر
  • قالب تزریق اینسرت‌دار

این دسته‌بندی بیشتر به پیچیدگی هندسی قطعه پلاستیکی مربوط می‌شود.

اهمیت شناخت انواع قالب‌های تزریق پلاستیک

عدم شناخت صحیح انواع قالب‌های تزریق پلاستیک معمولاً منجر به تصمیمات اشتباه در مراحل ساخت قالب تزریق پلاستیک می‌شود. این اشتباهات می‌توانند پیامدهایی مانند:

  • افزایش هزینه ساخت قالب تزریق پلاستیک
  • کاهش عمر مفید قالب
  • افت کیفیت قطعه نهایی
  • افزایش زمان سیکل تولید
  • افزایش هزینه خدمات تزریق پلاستیک

را به همراه داشته باشند. به همین دلیل، شناخت دقیق انواع قالب‌ها برای کارفرمایان، طراحان قالب، کارخانه‌های تزریق پلاستیک و حتی واحدهای بازرگانی اهمیت حیاتی دارد.

هدف این مقاله از بررسی انواع قالب‌ها

در ادامه این مقاله، هر یک از انواع قالب‌های تزریق پلاستیک را به‌صورت جداگانه بررسی می‌کنیم، مزایا و معایب هر نوع را توضیح می‌دهیم و کاربردهای صنعتی آن‌ها را در تولید قطعات پلاستیکی مختلف از جمله قطعات خودرو، قطعات پزشکی، بسته‌بندی و محصولات مصرفی تحلیل خواهیم کرد. هدف نهایی این است که شما بتوانید با دیدی فنی و اقتصادی، مناسب‌ترین قالب تزریق پلاستیک را برای پروژه خود انتخاب کنید.

انواع قالب‌های تزریق پلاستیک بر اساس تعداد حفره (Cavity)

یکی از مهم‌ترین معیارها در طراحی و انتخاب قالب تزریق پلاستیک، تعداد حفره‌های قالب است. تعداد حفره مشخص می‌کند که در هر سیکل تزریق، چند قطعه به‌صورت هم‌زمان تولید می‌شود. این موضوع تأثیر مستقیمی بر تیراژ تولید، قیمت تمام‌شده قطعه، زمان سیکل و حتی استهلاک دستگاه تزریق پلاستیک دارد. انتخاب نادرست در این بخش می‌تواند هزینه‌های تولید را به‌طور چشمگیری افزایش دهد.

قالب تزریق پلاستیک تک‌حفره‌ای (Single Cavity Mold)

قالب تک‌حفره‌ای ساده‌ترین نوع قالب تزریق پلاستیک محسوب می‌شود که در هر سیکل تزریق، تنها یک قطعه پلاستیکی تولید می‌کند. این نوع قالب معمولاً در پروژه‌هایی با تیراژ پایین، قطعات بزرگ یا محصولاتی با حساسیت ابعادی بالا مورد استفاده قرار می‌گیرد.

ویژگی‌ها و کاربردها:

  • مناسب برای تولید قطعات بزرگ یا ضخیم
  • دقت ابعادی بالا و کنترل بهتر کیفیت
  • هزینه ساخت قالب تزریق پلاستیک کمتر نسبت به قالب‌های چندحفره‌ای
  • مناسب برای نمونه‌سازی، تولید آزمایشی و تیراژ محدود

معایب:

  • سرعت تولید پایین‌تر
  • افزایش قیمت تزریق پلاستیک در تیراژ بالا
  • عدم توجیه اقتصادی برای تولید انبوه

این نوع قالب بیشتر در صنایع خاص، تولید قطعات صنعتی سنگین یا پروژه‌هایی که کیفیت بر سرعت ارجحیت دارد، استفاده می‌شود.


قالب تزریق پلاستیک چندحفره‌ای (Multi Cavity Mold)

قالب‌های چندحفره‌ای به‌گونه‌ای طراحی می‌شوند که چند قطعه یکسان را به‌صورت هم‌زمان در هر سیکل تزریق تولید کنند. این قالب‌ها نقش کلیدی در کاهش قیمت تمام‌شده قطعات پلاستیکی در تولید انبوه دارند.

ویژگی‌ها و کاربردها:

  • تولید هم‌زمان چند قطعه مشابه
  • کاهش اجرت تزریق پلاستیک در تیراژ بالا
  • افزایش بهره‌وری دستگاه تزریق پلاستیک
  • مناسب برای قطعات مصرفی، بسته‌بندی و قطعات خودرو

چالش‌ها و محدودیت‌ها:

  • افزایش هزینه طراحی و ساخت قالب
  • نیاز به بالانس دقیق جریان مواد در همه حفره‌ها
  • حساسیت بالا به تنظیمات فرآیند تزریق

در طراحی قالب‌های چندحفره‌ای، بالانس راهگاه و یکنواختی خنک‌کاری از مهم‌ترین چالش‌های فنی محسوب می‌شوند.


قالب تزریق پلاستیک خانوادگی (Family Mold)

قالب خانوادگی نوع خاصی از قالب‌های چندحفره‌ای است که در آن، چند قطعه متفاوت اما مرتبط به‌صورت هم‌زمان در یک قالب تولید می‌شوند. این قالب‌ها معمولاً برای محصولاتی استفاده می‌شوند که چند قطعه آن‌ها باید به‌طور هم‌زمان مونتاژ شوند.

ویژگی‌ها و کاربردها:

  • تولید چند قطعه متفاوت در یک سیکل تزریق
  • کاهش هزینه ساخت قالب نسبت به ساخت چند قالب جداگانه
  • مناسب برای قطعات مونتاژی مانند درپوش‌ها، قاب‌ها و اجزای داخلی

معایب و ریسک‌ها:

  • تفاوت وزن و حجم قطعات باعث عدم بالانس جریان می‌شود
  • کنترل کیفیت دشوارتر
  • حساسیت بالا به تغییرات پارامترهای تزریق

به همین دلیل، استفاده از قالب‌های خانوادگی نیازمند طراحی قالب تزریق پلاستیک بسیار دقیق و تجربه فنی بالا است.


مقایسه اقتصادی قالب‌ها بر اساس تعداد حفره

به‌طور خلاصه:

  • قالب تک‌حفره‌ای → سرمایه‌گذاری اولیه کمتر، هزینه تولید بالاتر
  • قالب چندحفره‌ای → سرمایه‌گذاری اولیه بیشتر، قیمت تمام‌شده کمتر
  • قالب خانوادگی → صرفه‌جویی در ساخت قالب، پیچیدگی فنی بالا

انتخاب بین این گزینه‌ها باید بر اساس تیراژ تولید، بودجه پروژه، نوع قطعه و ظرفیت دستگاه تزریق پلاستیک انجام شود.

انواع قالب‌های تزریق پلاستیک بر اساس سیستم راهگاهی (نگاه فنی و عملیاتی)

برخلاف تصور رایج، انتخاب بین قالب راهگاه سرد و راهگاه گرم معمولاً بر اساس صرفه‌جویی در مواد انجام نمی‌شود. در واقع، در اکثر پروژه‌های صنعتی، راهگاه سرد از نظر اقتصادی کاملاً قابل قبول است؛ زیرا راهگاه آسیاب می‌شود، دوباره وارد چرخه تولید می‌گردد و هزینه سربار قابل‌توجهی ایجاد نمی‌کند.

به همین دلیل، حرکت به سمت قالب راهگاه گرم تقریباً همیشه یک الزام فنی است، نه یک انتخاب اختیاری. یعنی زمانی از راهگاه گرم استفاده می‌شود که با راهگاه سرد، اساساً امکان تولید قطعه با کیفیت پایدار وجود نداشته باشد.


قالب تزریق پلاستیک با راهگاه سرد

راهگاه سرد، انتخاب اول و پیش‌فرض در اغلب پروژه‌های تزریق پلاستیک است. در این نوع قالب، مواد پس از تزریق سرد می‌شوند و همراه قطعه از قالب خارج می‌گردند.

واقعیت‌های فنی راهگاه سرد:

  • راهگاه پس از آسیاب، مجدداً قابل استفاده است
  • هزینه مواد مصرفی به‌طور مؤثر کنترل می‌شود
  • هزینه ساخت قالب کمتر است
  • هزینه اجرت تزریق پلاستیک پایین‌تر است
  • تعمیر و نگهداری ساده و کم‌ریسک‌تری دارد

به همین دلیل، در قطعات معمولی، حتی در تیراژ بالا، هیچ توجیه فنی برای استفاده از راهگاه گرم وجود ندارد.


محدودیت‌های فنی راهگاه سرد

با وجود مزایای زیاد، راهگاه سرد در برخی شرایط فنی دچار محدودیت می‌شود، از جمله:

  • تعداد حفره بسیار بالا
  • طول مسیر جریان زیاد
  • ضخامت کم قطعه
  • مقاطع باریک و لوله‌ای
  • حساسیت شدید قطعه به افت فشار و افت دما

در این شرایط، مواد پلاستیکی قبل از پر شدن کامل حفره‌ها، شروع به سرد شدن می‌کند و مشکلاتی مانند:

  • پر نشدن قالب
  • اختلاف وزن بین کویته‌ها
  • ایجاد تنش داخلی
  • افت کیفیت ظاهری

به وجود می‌آید.


قالب تزریق پلاستیک با راهگاه گرم

قالب راهگاه گرم زمانی استفاده می‌شود که راهگاه سرد از نظر فنی پاسخگو نباشد. در این نوع قالب، مواد تا لحظه ورود به حفره در حالت مذاب باقی می‌مانند و افت دما و فشار کنترل می‌شود.

نکته بسیار مهم:
راهگاه گرم برای صرفه‌جویی اقتصادی ساخته نمی‌شود؛ برای حل یک مشکل فنی ساخته می‌شود.


مثال کاملاً کاربردی: قطعه ۳۲ کویته‌ای لوله‌ای (مانند مغزی خودکار)

فرض کنید قصد تولید قطعه‌ای شبیه لوله خودکار را دارید:

  • دیواره نازک
  • طول نسبتاً زیاد
  • قطر داخلی کوچک
  • تعداد حفره بالا (مثلاً ۳۲ کویته)

در چنین قطعه‌ای:

  • مسیر جریان مواد طولانی است
  • افت فشار شدید اتفاق می‌افتد
  • در راهگاه سرد، مواد قبل از رسیدن به کویته‌های انتهایی سرد می‌شوند
  • برخی کویته‌ها کامل پر نمی‌شوند یا وزن متفاوتی دارند

در این شرایط:

  • بالانس راهگاه سرد عملاً غیرممکن می‌شود
  • تنظیمات دستگاه جواب پایداری نمی‌دهد
  • کیفیت تولید ناپایدار خواهد بود

اینجاست که راهگاه گرم تنها گزینه فنی قابل اجراست.

راهگاه گرم با حفظ دمای مواد تا نزدیکی گیت:

  • افت دما را حذف می‌کند
  • پرشدگی یکنواخت تمام کویته‌ها را ممکن می‌سازد
  • اختلاف وزن قطعات را به حداقل می‌رساند

واقعیت‌های اقتصادی راهگاه گرم (برخلاف تصور رایج)

باید صادقانه گفت:

  • هزینه ساخت قالب راهگاه گرم به‌مراتب بالاتر است
  • اجرت تزریق پلاستیک افزایش می‌یابد
  • هزینه تعمیر، نگهداری و توقف خط تولید بیشتر است
  • نیاز به اپراتور و تنظیمات حرفه‌ای‌تری دارد

بنابراین:

اگر قطعه‌ای با راهگاه سرد قابل تولید باشد، ساخت قالب راهگاه گرم هیچ توجیه اقتصادی ندارد.


جمع‌بندی فنی این بخش

  • راهگاه سرد → انتخاب اصلی، اقتصادی و کم‌ریسک
  • راهگاه گرم → انتخاب اجباری برای حل محدودیت‌های فنی
  • معیار انتخاب → قابلیت تولید پایدار، نه کاهش ضایعات
  • هر پروژه‌ای که با راهگاه سرد تولید شود، نباید به سمت راهگاه گرم برود

انواع قالب‌های تزریق پلاستیک بر اساس ساختار صفحه‌بندی قالب

یکی دیگر از معیارهای مهم در شناخت انواع قالب‌های تزریق پلاستیک، ساختار صفحه‌بندی قالب است. منظور از صفحه‌بندی، تعداد صفحات اصلی قالب و نحوه باز شدن آن‌ها در زمان تزریق و پران قطعه است. این موضوع مستقیماً بر محل گیت، شکل راهگاه، کیفیت جداسازی قطعه و پیچیدگی قالب اثر می‌گذارد.

به‌طور کلی، قالب‌های تزریق پلاستیک از نظر ساختار به دو دسته اصلی قالب دو صفحه‌ای و قالب سه صفحه‌ای تقسیم می‌شوند.


قالب تزریق پلاستیک دو صفحه‌ای (Two-Plate Mold)

قالب دو صفحه‌ای ساده‌ترین و متداول‌ترین نوع قالب تزریق پلاستیک است و در بیش از ۷۰٪ پروژه‌های صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این قالب تنها در یک خط جداکننده (Parting Line) باز می‌شود و قطعه همراه با راهگاه از قالب خارج می‌گردد.

ویژگی‌های فنی قالب دو صفحه‌ای:

  • ساختار ساده و قابل اطمینان
  • هزینه ساخت کمتر نسبت به سایر ساختارها
  • استهلاک مکانیکی پایین
  • مناسب برای تولید انبوه و پایدار

کاربردها:

  • قطعات ساده یا نیمه‌پیچیده
  • قطعاتی با گیت کناری یا گیت مستقیم
  • قالب‌های تک‌حفره‌ای و چندحفره‌ای

در قالب‌های دو صفحه‌ای، جداسازی راهگاه معمولاً به‌صورت دستی یا نیمه‌اتوماتیک انجام می‌شود که در اکثر خطوط تولید مسئله‌ای محسوب نمی‌گردد.


محدودیت‌های قالب دو صفحه‌ای

با وجود مزایای زیاد، قالب دو صفحه‌ای در برخی شرایط فنی محدودیت دارد:

  • محدودیت در محل گیت
  • دشواری در گیت‌گذاری مرکزی
  • عدم امکان جداسازی اتوماتیک راهگاه در برخی طراحی‌ها

در چنین شرایطی، استفاده از قالب سه صفحه‌ای مطرح می‌شود.


قالب تزریق پلاستیک سه صفحه‌ای (Three-Plate Mold)

قالب سه صفحه‌ای دارای دو خط بازشو است و این امکان را فراهم می‌کند که راهگاه به‌صورت مستقل از قطعه جدا شود. این ویژگی، آزادی عمل بیشتری در طراحی محل گیت ایجاد می‌کند.

ویژگی‌های فنی قالب سه صفحه‌ای:

  • امکان گیت‌گذاری در مرکز قطعه
  • جداسازی خودکار راهگاه
  • مناسب برای قطعاتی با محدودیت ظاهری

کاربردها:

  • قطعات ظریف و تزئینی
  • قطعاتی که نباید اثر گیت در کناره‌ها دیده شود
  • قطعات با طراحی متقارن

محدودیت‌ها و ملاحظات قالب سه صفحه‌ای

قالب‌های سه صفحه‌ای با وجود انعطاف‌پذیری بالا، چالش‌هایی دارند:

  • هزینه ساخت بالاتر
  • افزایش طول قالب
  • افزایش زمان سیکل
  • حساسیت بیشتر در تنظیمات دستگاه

به همین دلیل، قالب سه صفحه‌ای تنها زمانی استفاده می‌شود که از نظر طراحی قطعه، راه‌حل ساده‌تری وجود نداشته باشد.


مقایسه فنی قالب دو صفحه‌ای و سه صفحه‌ای

از دیدگاه عملی:

  • قالب دو صفحه‌ای → ساده، اقتصادی، پایدار
  • قالب سه صفحه‌ای → پیچیده‌تر، گران‌تر، ولی منعطف‌تر در گیت‌گذاری

همانند راهگاه گرم، قالب سه صفحه‌ای نیز زمانی انتخاب می‌شود که قالب دو صفحه‌ای پاسخگوی نیاز فنی قطعه نباشد.


ارتباط ساختار صفحه‌بندی با طراحی قالب تزریق پلاستیک

انتخاب ساختار مناسب صفحه‌بندی در مرحله طراحی قالب تزریق پلاستیک اهمیت زیادی دارد؛ زیرا تصمیم اشتباه در این مرحله می‌تواند باعث:

  • افزایش بی‌دلیل هزینه قالب
  • کاهش عمر مفید قالب
  • پیچیدگی غیرضروری در تولید شود

انواع قالب‌های تزریق پلاستیک بر اساس مکانیزم‌های جانبی و عملکردی

وقتی شکل قطعه پلاستیکی از حالت ساده خارج می‌شود و دارای زیر‌بُر (Undercut)، سوراخ جانبی، قفل‌شدگی هندسی یا سطوح غیرقابل پران مستقیم باشد، استفاده از قالب‌های ساده دو صفحه‌ای دیگر امکان‌پذیر نیست. در این شرایط، طراح قالب ناچار است از مکانیزم‌های جانبی استفاده کند. این مکانیزم‌ها مستقیماً بر پیچیدگی قالب، هزینه ساخت، استهلاک و پایداری تولید اثر می‌گذارند.


قالب تزریق پلاستیک کشویی (Side Action Mold)

قالب‌های کشویی رایج‌ترین نوع قالب‌های دارای مکانیزم جانبی هستند. در این قالب‌ها، قطعاتی به نام کشویی یا اسلاید وظیفه آزادسازی زیر‌بُرهای جانبی را بر عهده دارند.

کاربردهای فنی قالب کشویی:

  • سوراخ یا شیار جانبی
  • قفل‌های جانبی
  • برجستگی‌هایی که مانع پران مستقیم می‌شوند

نحوه عملکرد:
کشویی‌ها معمولاً به‌وسیله پین زاویه‌دار (Angle Pin) یا سیستم هیدرولیکی، هم‌زمان با باز شدن قالب حرکت کرده و زیر‌بُر را آزاد می‌کنند.

مزایا:

  • امکان تولید قطعات پیچیده
  • دقت بالا در ابعاد جانبی
  • عملکرد قابل اعتماد در صورت طراحی صحیح

محدودیت‌ها:

  • افزایش هزینه ساخت قالب
  • نیاز به نگهداری منظم
  • حساسیت بالا به سایش و تنظیمات

قالب تزریق پلاستیک دارای لیفتر (Lifter Mold)

لیفترها مکانیزم‌هایی هستند که معمولاً برای آزادسازی زیر‌بُرهای داخلی یا مایل استفاده می‌شوند. برخلاف کشویی که حرکت افقی دارد، لیفتر هم‌زمان حرکت عمودی و مایل انجام می‌دهد.

کاربردهای فنی لیفتر:

  • زیر‌بُر داخلی
  • قفل‌های داخلی قطعه
  • قطعاتی با شیب منفی در داخل

ویژگی‌های مهم:

  • ساختار ظریف‌تر نسبت به کشویی
  • دقت بالا اما حساس به سایش
  • نیازمند طراحی بسیار دقیق در طراحی قالب تزریق پلاستیک

لیفترها معمولاً در قطعات ظریف‌تر و با فضای محدود کاربرد دارند.


قالب تزریق پلاستیک اینسرت‌دار (Insert Mold)

در قالب‌های اینسرت‌دار، قطعات فلزی یا غیرفلزی (مانند بوش، مهره یا پین) پیش از تزریق در قالب قرار داده می‌شوند و پلاستیک به دور آن‌ها تزریق می‌شود.

کاربردها:

  • قطعات رزوه‌دار
  • قطعاتی که نیاز به استحکام مکانیکی بالا دارند
  • قطعات ترکیبی فلز–پلاستیک

چالش‌های فنی:

  • نیاز به دقت بالا در جانمایی اینسرت
  • افزایش زمان سیکل
  • احتمال آسیب به قالب در صورت خطای اپراتور

این قالب‌ها بیشتر در تولید قطعات صنعتی و مهندسی استفاده می‌شوند.


قالب تزریق پلاستیک گیربکسی

در برخی قطعات استوانه‌ای یا لوله‌ای که رزوه دار است، لازم است هسته داخلی قالب پس از تزریق به‌صورت مکانیکی یا هیدرولیکی بچرخد تا رزوه قطعه رد شود سپس پران انجام شود و قطعه آزاد گردد.

کاربردها:

  • قطعات رزوه داخلی
  • قطعات لوله‌ای با قفل داخلی

این نوع قالب‌ها از پیچیده‌ترین قالب‌های تزریق پلاستیک محسوب می‌شوند و طراحی نادرست آن‌ها می‌تواند باعث توقف خط تولید شود.


ملاحظات بسیار مهم در استفاده از مکانیزم‌های جانبی

هر مکانیزم جانبی:

  • هزینه ساخت قالب را افزایش می‌دهد
  • زمان تحویل قالب را طولانی‌تر می‌کند
  • ریسک خرابی را بالا می‌برد

به همین دلیل، اصل مهندسی در طراحی قالب تزریق پلاستیک این است که تا حد امکان از مکانیزم‌های جانبی اجتناب شود و تنها زمانی استفاده شوند که هندسه قطعه راه‌حل ساده‌تری نداشته باشد.


جمع‌بندی این بخش

  • قالب ساده → کم‌هزینه، پایدار، کم‌ریسک
  • قالب کشویی و لیفتر → راه‌حل فنی برای زیر‌بُرها
  • قالب اینسرت‌دار و هسته متحرک → مخصوص قطعات مهندسی و خاص

مشکلات رایج در انتخاب نوع قالب تزریق پلاستیک و تحلیل فنی آن‌ها

در بسیاری از پروژه‌های تزریق پلاستیک، مشکل اصلی نه در دستگاه تزریق پلاستیک است و نه در مواد اولیه، بلکه در انتخاب نادرست نوع قالب تزریق پلاستیک ریشه دارد. این اشتباهات معمولاً در مراحل اولیه تصمیم‌گیری رخ می‌دهند و اصلاح آن‌ها پس از ساخت قالب، بسیار پرهزینه یا حتی غیرممکن است.

۱. انتخاب قالب راهگاه گرم بدون الزام فنی

یکی از رایج‌ترین اشتباهات، حرکت به سمت قالب راهگاه گرم صرفاً با تصور کاهش ضایعات مواد است. در حالی که در اکثر پروژه‌ها:

  • راهگاه سرد قابل آسیاب و استفاده مجدد است
  • ضایعات هزینه بحرانی ایجاد نمی‌کند
  • هزینه ساخت و نگهداری راهگاه گرم بسیار بالاتر است

تحلیل فنی:
اگر قطعه با راهگاه سرد به‌صورت پایدار، یکنواخت و با کیفیت قابل تولید باشد، استفاده از راهگاه گرم هیچ توجیه مهندسی ندارد و تنها باعث افزایش هزینه قالب و اجرت تولید می‌شود.


۲. طراحی قالب چندحفره‌ای بدون بالانس جریان

در برخی پروژه‌ها، صرفاً برای افزایش تیراژ، قالب چندحفره‌ای انتخاب می‌شود، بدون آنکه بالانس راهگاه و توزیع یکنواخت مواد به‌درستی بررسی شده باشد.

پیامدها:

  • اختلاف وزن قطعات
  • پر نشدن برخی کویته‌ها
  • افزایش ضایعات و دوباره‌کاری

تحلیل فنی:
قالب چندحفره‌ای تنها زمانی موفق است که طراحی راهگاه، خنک‌کاری و گیت‌گذاری کاملاً بالانس باشد؛ در غیر این صورت، قالب تک‌حفره‌ای گزینه‌ای پایدارتر خواهد بود.


۳. استفاده بیش‌ازحد از مکانیزم‌های جانبی

برخی طراحان به‌جای اصلاح طراحی قطعه، به‌سراغ کشویی، لیفتر و هسته‌های متحرک می‌روند که این موضوع پیچیدگی قالب را به‌صورت غیرضروری افزایش می‌دهد.

نتایج منفی:

  • افزایش هزینه ساخت قالب
  • کاهش عمر مفید قالب
  • افزایش خرابی و توقف خط تولید

تحلیل فنی:
اصل مهندسی قالب‌سازی می‌گوید:

«هر مکانیزمی که حذف شود، یک ریسک از تولید حذف شده است.»


۴. انتخاب قالب سه صفحه‌ای در حالی که قالب دو صفحه‌ای کفایت می‌کند

در برخی پروژه‌ها، قالب سه صفحه‌ای صرفاً برای جداسازی اتوماتیک راهگاه انتخاب می‌شود، بدون آنکه نیاز واقعی به آن وجود داشته باشد.

تحلیل فنی:
اگر محل گیت و کیفیت ظاهری قطعه اجازه استفاده از قالب دو صفحه‌ای را بدهد، قالب سه صفحه‌ای تنها باعث افزایش هزینه و زمان سیکل می‌شود.


۵. عدم توجه به تیراژ واقعی تولید

بسیاری از قالب‌ها بر اساس تیراژ فرضی طراحی می‌شوند که در عمل هرگز محقق نمی‌شود.

پیامدها:

  • سرمایه‌گذاری بیش‌ازحد روی قالب
  • بازنگشتن هزینه ساخت قالب
  • خواب سرمایه

تحلیل فنی:
نوع قالب باید بر اساس تیراژ واقعی، نه ایده‌آل ذهنی انتخاب شود.


نتیجه‌گیری و جمع‌بندی نهایی

قالب تزریق پلاستیک، قلب فرآیند تولید قطعات پلاستیکی است و انتخاب نوع آن، تأثیری مستقیم بر کیفیت محصول، هزینه تولید، پایداری خط تولید و سودآوری پروژه دارد. همان‌طور که در این مقاله بررسی شد، انواع قالب‌های تزریق پلاستیک از نظر تعداد حفره، سیستم راهگاهی، ساختار صفحه‌بندی و مکانیزم‌های عملکردی تفاوت‌های اساسی با یکدیگر دارند.

نکته کلیدی این است که هیچ نوع قالبی ذاتاً برتر از دیگری نیست؛ بلکه هر قالب باید بر اساس الزام‌های فنی قطعه، تیراژ تولید، نوع ماده پلاستیکی و شرایط تولید انتخاب شود. راهگاه گرم، قالب سه صفحه‌ای یا قالب‌های دارای مکانیزم جانبی، راه‌حل‌هایی تخصصی برای مشکلات خاص هستند، نه گزینه‌هایی عمومی برای همه پروژه‌ها.

در نهایت، تصمیم‌گیری صحیح در انتخاب قالب تزریق پلاستیک تنها زمانی ممکن است که طراحی قالب تزریق پلاستیک با نگاه مهندسی، تجربه عملی و تحلیل اقتصادی توأمان انجام شود. این رویکرد، ریسک‌های تولید را به حداقل می‌رساند و مسیر دستیابی به تولید پایدار و سودآور را هموار می‌کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *